مجموعه‌ی پیشِ‌رو در امتداد جست‌و‌جوی هنرمند در آلبوم‌های عکس خانوادگی به مهمانی‌ها و دورهمی‌های ایرانی، با رویکردی شخصی پرداخته است. فتوحی در این آثار از قابلیت‌های بیانی عکاسی و نوشتار در ترکیبی بینارسانه‌ای بهره برده است. این شیوه‌، بازتابی از بیان کلاژگونه‌ی فتوحی با به‌کار‌گیری چند رسانه‌ی هنری‌ست که در مجموعه‌های پیشین هنرمند نیز مشهود است.
فتوحی در این آثار برای پرداختن به خاطرات جمعی، به گردآوری عکس‌های خانوادگی ناشناس پرداخته و تصاویر حاصل از این گزینش را نه به‌عنوان تاریخی صلب، بلکه همچون پاره‌های سیال و قابل‌بازخوانی از واقعیتی اشتراکی درنظر گرفته است.
تمرکز هنرمند در «مجلس بزم» به سوی زیبایی‌شناسی نقش میوه‌ها در مهمانی‌های ایرانی رفته است. او با ارایه‌ی کلوز آپ‌هایی از میوه‌ها، در امتداد ژانر طبیعت بی‌جان، تصاویری می‌آفریند که در آن پیکر انسان به‌ شکلی آگاهانه حذف شده است؛ تصاویری که مهمانی را بیش از آن‌که نشان دهند، حس آن را القا می‌کنند.
این چیدمان عکس و متن، تجربه‌ای آزاد در اختیار مخاطب می‌گذارد و او را به تخیل حضور، به‌واسطه‌ی گزیده‌های بصری هنرمند، دعوت می‌کند.