ترک های کهنه نقاشی، حاصل تشنجی است از لذتی مدام.
نقاشی قرنها زیسته. او جزء جزء همه چیز را احساس و ورای خالق اش رشد کرده است. او می ماند تا از زمان و تشنج های زمان بگوید . تشنج های لذت، لذتی حاصل از اصطکاک زمان بر نقاشی . وقتی بر خانه ها و کاخ ها تاختند و نقش ها را شکافتند، فقط سایه های تاریکشان را دیدیم، سایه هایی که گذرشان سهمگین تر از طوفان اعتراضات بود. در تصورمان فقط توانستیم به موجودات غول پیکری بیاندیشیم که ورای وحشت اعتراض پا گذاشته بودند .