این مجموعه جستجویی عملی در ارزشهای فرمی انتزاعی و تزئینی نگارگری ایرانی است. برای این کار تصاویری را از مکاتب گوناگون دوره‌های ایلخانی و تیموری انتخاب کرده‌ام و با حذف عناصر معماری، خوشنویسی‌ها و کتیبه‌ها، و به‌طورکلی کنارگذاشتن موضوع، تکیة اصلی را بر ساختار فضا و نسبتهای رنگی قرار داده‌ام. در این ابعاد نسبتاً بزرگ، نظام عمودی پایین به بالای نگارگری حفظ شده است، اما رنگها با توجه به مقیاس وسیعشان بنا به ضرورت شکسته شده و عناصر طراحی جای خود را به لکه‌گذاری آزاد داده‌اند. این نقاشی‌ها برداشت‌هایی از نگارگری ایرانی در زمانة نقاشیهای بزرگ‌اندازه هستند.