زمینه این فرش کوچک، تصویری زیبا از شاپور یکم (272-240 میالدی)، پادشاه مشهور ساسانی است. این تصویر برگرفته از مجسمه بزرگ شاپور یکم به ارتفاع 670 سانتیمتر است که در دهانه غار شاپور در نزدیکی شهر باستانی بیشاپور در استان فارس قراردارد. این پیکره بزرگ از برترین آثار برجای مانده از هنرهای تصویری عصر ساسانی است. از تاریخ دقیق کشف این مجسمه اطالع دقیقی در دست نیست، اما برخی بر این باورند که تصویر آن اول بار توسط فرصت الدوله شیرازی در کتاب «آثار عجم» ترسیم شده است و با دست به دست شدن نسخه هایی از آن، طراحان و بافندگانی نظیر خالق این فرش به بافت آن مبادرت ورزیده اند. فرصت الدوله از سال 1307 تا 1314 ه.ق مأمور نقشه برداری از مراکز تاریخی فارس و نوشتن زندگینامه شخصیت های مهم آن دیار بود و کتاب وی در همان سال 1314 ه.ق در بمبئی چاپ شد، اما گزارش هایی از این مجسمه در منابع اروپایی دست کم از سال 1811 وجود دارد. دو برادر به نام های جورج و هنری راولینسون را باید اولین خاورشناسانی دانست که این مجسمه را پیشتر از فرصت الدوله دیده اند و جورج بیست سال قبل از فرصت الدوله یعنی در سال 1876 تصویر آن را کشیده بود. به استناد طرح های فرصت الدوله و جورج راولینسون، تا زمان ترسیم آنان باید دستان مجسمه کامل بوده باشد و شکستن و افتادگی دست ها که هم اکنون نیز به همین صورت است، باید پس از 1314 ه.ق به وقوع پیوسته باشد. این مجسمه بی مانند سال 1310 در فهرست آثار ملی ثبت و در سال 1397 توسط یونسکو ثبت جهانی شد. تصاویری این گونه در قالیبافی ایران از حدود دهه هفتم قرن 13خورشیدی دیده می شود و بافندگان مناطق غرب ایران به ویژه مالیر، همدان و فراهان (شمال اراک) گرایش بیشتری به این طرح داشته اند. در منابع فارسی، پرویز تناولی اول بار در سال 1368 با چاپ کتاب «قالیچه های تصویری ایران» چند فرش بسیار زیبا با این طرح ارایه کرد. این فرش با وجود قدمتی بیش از یک قرن، هیچ گونه آسیبی ندیده و عالوه بر بافت نام شاپور در زیر دستان او به صورت «شاه شاپور»، بر باالی ستون های طرفین زمینه فرش نیز دوبار به تأکید نام طراح ناآشنای آن چنین نوشته شده است:
نگارنده محمدعلی.