«مادران این زمین آبستن روزی نو و فردایی تازه‌اند. پلشتی و انسداد را می‌گیرند و حملش می‌کنند و بعد از این حاملگی، نوبت زاییدن روزی نوست. خرجش درد است، اما جایزه‌اش مادر شدن، مادر روزگاری نو که مادرانش با دیگرانش برابرند.»

-کامران غبرایی