قادری‌نژاد نسبت به انسان، رویکردی مبتنی بر اشتراک عقل و جنون دارد و با تکیه بر رفتارهای اجتماعی و بر اساس فرمهای طبیعی انسانی آن را به تصویر میکشد. اندامها در آثار وی اغلب به هم پیچیده و تنیده به دیگر فرمهای اثر است و تمامی ذهن مخاطب را به یکباره با خود میچرخاند تا به اعماق اثر ببرد. انسانهای آثار قادرینژاد ثمره خاص ایرانی بودن تالطمزده است و گویی همه انسانهای درون آثارش در حال فریاد کشیدن از اعماقشان هستند.
به واقع باید ذکر کرد که این همه کنتراست در رفتار بدن در آثار نیلوفر قادرینژاد، زاده تجربه زیستی وی است.

فرشید پارسی کیا