آن‌را که زندگی نامیدیم صحنه‌ای بود که در آن دستی، بندهای متصل بـه دست و پایمان را می‌چرخانید و می‌رقصانید... گاه بـا گلوله‌ای قرمز بـر نوک بینیمان و گاه سوار بر اسبی چوبی یا به شکل مهره‌هایی از یک بازی شطرنج؛ رها شده بر مربع‌های سیاه و سفید...