باغی که خزان ندارد چرا که از در بهار یاد من مدام از نو می‌روید.
در ابتدا شاخه‌های گیاه رزماری در گوشه‌ی باغچه‌مان بهانه‌ای برای غوطه‌ورشدن در تجربه‌های طراحانه بود. اما داستان از زمانی شروع شد که بوته پرشد از گل‌های بنفش. تازه فهمیدم که زمان چقدر مهم است. برا یاز دست ندادن این طیف‌های بنفش و سبز باید همه‌چیز را ثبت می‌کردم. بعد از آن ترس از فراموشی برای من تجربه در جهان رنگ‌ها و اشکال بود. مجموعه‌ی پیش رو تلاشی است برای ثبت دریافت من از پدیده‌ای که فردا دیگر نیست. "باغ فراموشی" برای من جهانی است پرداخته شده با نقش گیاه برای نشان دادن اهمیت شکل و رنگ در به‌یاد‌آوردن.