مجموعه «جهانی دگر است» دعوتی است برای بازنگری در مفهوم آزادی، تقدّس، و مسئولیتی که از پیِ آگاهی می‌آید. زن‌ها در این آثار نه در پی سلطه‌اند و نه تسلیم؛ آنان نگهبانانِ بی‌زمان‌اند، قهرمانانی که عهده‌دار مسئولیتی خطیر برای بازگرداندن شکوه از دست رفته خویش‌اند.در این مجموعه، بدن انسان به صحنه‌ای برای هم‌زیستی نیروهای متضاد بدل شده است. زن‌ها در این آثار با تاج‌هایی از طبیعت ظاهر می شوند که نه به مثابه زینت، بلکه نشانه‌ی پیوند دوباره با امر نخستین‌اند، و جامه‌هایی سپید بر تن دارند که همچون آخرین نشانه پاکی در جهانی که در آستانه خاموشی است، می‌درخشند. بهاره شهیدی در این نقاشی‌ها خوانشی نمادین از لحظه‌ی بشارت رهایی را به نمایش می‌گذارد، لحظه‌ای که انسان در میان ریشه‌های پوسیده‌ی جهان مادی گرفتار است و تنها به مدد مرغ آسمانی و با کلید آگاهی می‌تواند راهی به حقیقت بگشاید.
زهرا عسلی