این مجموعه بخشی از فرم های شکل دهنده‌ی هنر حبیب فرج آبادی را به تصویر می کشد. این آثار به معنای خود انتزاعی تنها از واقعیتها یا تصاویری نیست که ما را احاطه کرده، بلکه این خود انتزاع است، کاری که از ابتدا با یک انگیزه ی ناخودآگاه شکل گرفته است، در مسیری آگاهانه اما بی انتهاء تصاویر فرج آبادی به زبانی بیگانه و در عین حال کاملا آشنا و جهانی ارتباط برقرار می کنند، هرچند مبهم اما در حافظه ی بصری ما ثبت می شوند. این برخورد سرنخی برای عمل آفرینش می باشد نه آنچه که فقط به نمایش در می آید.
کلارا فیمن
وال استریت اینترنشنال