آثار من دوگانه‌وار شکل گرفته‌اند. دوئت دوگانه‌ایست بین پیش طرح و کار، بین موجودات و فضا، بین عینیت و ذهنیت، و پارتیتور صفحه ذهن من است مجموعه رنگ‌ها و نقش‌ها و پالت من. این مناظر برای من به مانند آوازند و این آواز روی دیگر سکوت است. سکوت و آوازی چونان دوئت و دوئلی با خویشتن خویش، در جدال و هماهنگی با پارتیتور رنگی.

نکته‌ی بنیادی در این آثار برای من این است که چگونه می‌توان طبیعت و اشیاء در میان آن را از بی‌نهایت زاویه مشاهده کرد. همواره فکر می‌کنم به چگونگی آشنایی و غریبگی زمان‌ها و مکان‌ها، در جهانی که در عین داشتن حدودی از روشنایی می‌تواند به بی‌نهایت چیز تقسیم شود و با کنار هم نهادن چیزهای به ظاهر متفاوت در هر حالت طبیعی یک کل هارمونیک بوجود آورد.