در میان سیاهی شب یا روشنایی روز،انسانی زاده میشود.
زاده میشود تا زندگی/مردگی کند!؟
در این جهان ناموزون، انسان انتخاب نمی‌کند، انتخاب می‌شود.
این چنین است که رنج در سراسر وجود انسان در هم تنیده است. به راستی، سهم
انسان از زندگی همین است؟
شکست، زخم، درد و فقر؛ سهم انسان این است.
و چنین است که آدمی با رنج، زاده می‌شود و با رنج زندگی می‌کند.
آری... ما همه در رنجیم... .

کیومرث کیاست