کار بر روی این مجموعه از سال ۱۴٠۲ آغاز شده است. آثار در امتداد کاوش‌ مستمر دانشور در تمرین با کاغذ طی دهه‌ی گذشته شکل گرفته‌اند. «استکاتو» گفت‌وگویی پاره‌پاره میان تیغ و کاغذ است؛ از صفحه‌های کتاب و روزنامه تا کاغذهای دست‌ساز. دانشور به همنشینی ناپایدار تیغ و کاغذ می‌نگرد. در این جست‌وجو، امکاناتی فراتر از کارکرد ابزار را برای تیغ می‌جوید. او تیغ را از نقش معمولش عبور می‌دهد و به بخشی از ماده‌ی سازنده‌ی اثر بدل می‌کند. دانشور در این تعامل فیزیکی عمیق و متمرکز، کاغذ را از جایگاه همیشگی‌اش فراتر می‌برد و آن را به بستری چندلایه برای تامل و معنا تبدیل می‌کند.