امتداد و امید با حروفی مشترک و مفاهیم نامترادف، گویی به جهانی هم‌رنگ ختم می‌شوند و یا حداقل از ستون‌های الف آغازین‌شان پلی نامرئی به یکدیگر زده‌اند. نمی‌توان امید داشت و امتداد نیافت و امتداد بی‌امید هم محال و شایسته‌ی نامی دیگر است.
امروز درهای گالری را با امید به امتداد، گشوده‌ایم و دیوارها را همان پل مشترک میان جهان‌های‌مان می‌‌شماریم.