شهادت
باقی مانده ها، تکه های جان به در برده از فاجعه اند. نشانه هایی خام، پراکنده و نامنسجم از همه ی چیزهایی که دیگر وجود ندارند. نشانه هایی که دیگر نشانی از خود هم ندارند. هم چون کلمه هایی از هم گسیخته که از معنا تهی گشته اند و روایتی را بازگو نمی کنند. ویرانه ها، تجربه ی فروکاسته شده ی انسان اند. این تکه پاره ها اشیایی هستند که به واسطه ی تکرار زیبا شده اند و با گذر زمان سندی برای بخشی تحریف شده از تاریخ خواهند بود. شاهد واقعی، آن قطعه ای است که گویی هرگز وجود نداشته است. آن کس که نیست، واقعیتی که هیچ گاه تصویر نشد و حقیقتی که هرگز بیان نخواهد شد.