صادقی معتقد است تصویر نهایی حاصل چیرگی نسبی نقاشی بر نقاش پس از شکست‌های مداوم است. برای صادقی هیچ تصویری تمام‌شده نیست و زندگی در هر اثر می‌تواند تا ابد ادامه یابد.