«مورچه همواره به‌عنوان موجودی کوچک اما پیچیده، توجه من را به خود جلب کرده است. در سطح میکروسکوپی، فرم و ساختار آن می‌تواند حتی ترسناک به نظر برسد، اما به دلیل ابعاد بسیار محدود، این جنبه از دید انسان پنهان می‌ماند. آنچه اهمیت بیشتری دارد، رفتارهای فردی و اجتماعی مورچه است؛ رفتارهايی که در فرهنگ‌های گوناگون به نمادی از کار، تدبیر و همبستگی بدل شده‌اند، رفتارهایی که در طول تاریخ در ادبیات و ضرب‌المثل‌ها به‌عنوان الگویی برای پشتکار، کار گروهی، تلاش جمعى و اتحاد مورد استفاده قرار گرفته‌اند. ویژگی‌های فیزیکی و اجتماعی مورچه، برای من به‌عنوان یک مجسمه‌ساز، بستری مفهومی فراهم کرد تا این موجود را در ابعادی فراتر از مقیاس طبیعی آن بازنمایی کنم. انتخاب مورچه در مقیاس بزرگ، نه صرفا یک بازتولید زیستی، بلکه حرکتی است برای برجسته‌سازی مفاهیمی چون صبر، تلاش و همبستگى. این تغییر مقیاس، مورچه را از جایگاه یک موجود نادیده‌گرفته‌شده خارج کرده و آن را به یک نشانه‌ی بصری قدرتمند تبدیل می‌کند؛ نشانه‌ای که به‌واسطه‌ی حضور حجمی‌اش، مخاطب را وادار به بازاندیشی در نسبت میان کوچکی ظاهری» و «عظمت معنایی» می‌سازد.»

- کوشا موسوی
پاییز ۱۴۰۴