من مخالفم ! 
مخالف بخشی از درونم که سخت با نیک‌بینی و نیک خویی من سرِ ستیز دارد. درین سال‌ها که دنیا را به بهره نشسته‌ام ، جز جاه و قدرت و مقام، بقیه صفات بشری را قابل انفکاک از گستره نفس انسانی یافته‌ام. نیک هویداست که جاه و مقام از فرزندان خلف قدرت‌اند و قدرت جز دم کرده ابلیس نیست، پرده آن وقتی دریده می‌شود که فرشته مرگ ندا سر داده، انسان را فراخواند. 

لوح هستی یک قلم از نقشِ قدرت عاری است 
آمد و رفتِ نفس مشقِ خطِ بیکاری است 

از ره غفلت ، عدم را ، هستی اندیشیده‌ایم 
شبهه تقریریم و استفهامِ ما انکاری است 

ذرّه‌ایم امّا به چشم خود گران افتاده‌ایم 
اندکی هم چون به عرض آمد، همان بسیاری است