آنچه به یاد می آوریم، ما را به کسی تبدیل میکند که هستیم.
به شهری که در آن زندگی میکنم، نگاه میکنم. تاریخی که کمرنگ میشود ولی در عین حال حضور دارد.
می بینیم، می گذریم، فراموش می کنیم... ولی هاله ای از آن باقی میماند.
محیط اطراف ما، اثر ما و دیگران را ثبت میکند، حفظ میکند و در خود نگه میدارد. 
برای یکی شدن و یکی ماندن به تداوم و ارتباط با گذشته مان نیازمندیم. مایی که وجوه اشتراکمان از زمان و مکان و تاریخ فراتر می رود.
به یاد آر که کی هستی....
به یاد آر که چه بود...
به یاد آر که چه گذشت...
ما همانی هستیم که به خاطر می آوریم