عزیزم، تهرانی؟ صداها رو میشنوی؟ یعنی جنگ شده
مدتی پیش شنیدم جانورشناسی میگفت اگر نسل انسان خردمند همین امروز منقرض شود علم جانورشناسی شاید بتواند او را با عبارتی اینچنین کوتاه توصیف کند جانوری با حیات کوتاه مدت تقریباً دویست و پنجاه هزار ساله که آمد پلاستیک را به زمین افزود و رفت.
سال ها بود که ظرفهای پلاستیکی دور ریختنی به مثابه نمادهایی از «جبر» روزگار با ذهنم زورآزمایی میکردند؛ یادگارهای نزاع آدمیزاد و «خاک» و تداعی کنندگان آن مستبدان خودشیفته که آنچنان دل مشغول تحسین خویشتن در آینه بودند که حتی ملتفت شکستن آینه نشدند
بازگرداندن ظرفهای پلاستیکی از کیسه ی زباله های قابل بازیافت به روی میز کارم شاید یکجور ساز و کار دفاعی یا تلاشی مذبوحانه برای تغییر تغییر ناپذیران باشد؛ شاید هم نوعی از دلسوزی به هر حال در سرزمین من کسی قابلیت بازیافت این طفلی ها را به رسمیت نمی شناسد.
مجموعه ی حاضر حاصل تلاشی است برای ثبت وقایعی که «هیچ» اختیاری در رخ دادن آنها و هیچ اختیاری در ممانعت از آنها نداشته ام؛ چیزی شبیه به برگه های پراکنده ی یک دفتر خاطرات
برخلاف مجموعه ی پیشین که در آن مکعب ها را به عنوان بستر وقایع نگاری برگزیده بودم با پیچیده تر شدن ما وقع تدریجاً از قرینه ها و احجام هندسی متقارن، گسسته شدم و به عدم تقارن دل بسته
فرایند طولانی آماده سازی بسترها فرصت کم نظیری بود برای تخیل کار تمام شده، کلنجار رفتن با فرم و البته هضم کردن قصه ای که باید پیش از آغاز نقاشی، در خود بستر نمود می یافت.