کافه‌های قدیمی، میزهای چیده‌، جمع یاران جانی، چراغانی‌ها، درختان میوۀباغ‌ها، گربه‌ها، و افرادی که از درون قاب نقاشی به ما خیره شده‌اند واز دل رنگ‌های گرم و بیانگر قصه خود را حکایت می‌کنند: روزگار آفتابی دوستی‌های پایدار و محفل‌های گرم، صحبت‌ها و مصاحبت‌های صمیمی، جشن‌ها و دورهمی‌ها، و امیدها و آرمان‌هایی که یا رفت و یا ماند، اما دیگر به آن قامت پرشور درنیامد.

شیوه نقاشی داوود زندیان بسیاری از مشخصات نقاشی معاصر را داراست: بیانگری در طرح و رنگ؛ روایتگری؛ طرد قواعد مرسوم پیشین در باب سبک و انسجام ساختار، ترکیب‌بندی و رنگ؛ کنارهم‌نشینی ساحت‌ها و زوایای دید متفاوت؛ و عدم تمایل به آرمانی کردن تصویر. رسیدن به این شیوه محصول مراتب مختلفی بود که او در کار هنری‌اش آزمود، از جمله نقاشی قهوه‌خانه‌ای، نگارگری صفوی، شیوه بازنمودی نقاشان روسی، عوالم آخرالزمانی اود نردروم، و تجارب فیلم‌سازی و عکاسی.

 

برگرفته از متن کاتالوگ نمایشگاه

هلیا دارابی