"تن" در مجموعه‌های اخیر محور اصلی نقاشی‌هایم بوده است. با این تفاوت که اینجا تجربه‌ی من از تن به تنِ "ما" تبدیل شده است. تن‌هایی که زاده می‌شوند، امتداد می‌یابند، درد می‌کشند، کامل و گاه ناقص می‌شوند و می‌میرند.
ایده‌ی اصلی این‌ مجموعه از لکه‌های سرخ‌رنگی آمده که این روایت را شکل می‌دهند؛ روایتی گره‌خورده به حافظه‌ی "ما".
ساختار هر اثر بر اساس ارتباط این سرخ سیال و خطوط تن است؛ کوششی برای درک مرز تن و محیط.

احسان ارجمند