این اثر بر اساس نقاشی The Raft of the Medusa («کلک مدوسا») اثر نقاش رمانتیک فرانسوی Théodore Géricault (۱۷۹۱–۱۸۲۴) خلق شده است. ژریکو این شاهکار را در حالی آفرید که تنها ۲۷ سال داشت و این اثر بعدها به یکی از نمادهای برجستهٔ رمانتیسم فرانسه تبدیل شد. 

اثر ژریکو بازماندگان غرق شدن ناوچهٔ نیروی دریایی فرانسه مدوز (Méduse) را به تصویر می‌کشد که در سال ۱۸۱۶ در سواحل موریتانی به گل نشست. دست‌کم ۱۴۷ نفر از غرق شدن کشتی جان سالم به در بردند و به کلکی که با شتاب ساخته شده بود پناه بردند. اما هنگامی که سیزده روز بعد گروه نجات رسید، تنها پانزده نفر از آنان زنده مانده بودند. بازماندگان در این مدت رنج گرسنگی، کم‌آبی، آدم‌خواری و جنون را تحمل کردند. 

نسخهٔ فرهادیان این روایت تاریخی را در بستری معاصر و آشنا بازآفرینی می‌کند. فضایی سرشار از فاجعه بر اثر حاکم است؛ مردانی با لباس‌های رسمی در حالی که دچار آشفتگی و هرج‌ومرج هستند، بر روی کلک به این سو و آن سو می‌دوند و در همین حال، پیکره‌ای ایستاده در حال پخش کردن اعلامیه‌ها در هواست.