سرکیس زاکاریانس (واسپور)، متولد ۱۳۰۱ در تبریز، از هنرمندان خودآموخته و از چهرههای شاخص نقاشی و طراحی ایران در دهههای ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ است.
تحصیلات متوسطه را در مدرسه سنت لویی تهران گذراند و از اواخر دهه ۱۳۲۰ فعالیت هنری خود را آغاز کرد. نخستین حضورش در عرصه نمایشگاهی به سال ۱۳۲۷ و نمایش گروهی انجمن فرهنگی جوانان ارامنه بازمیگردد. پس از آن، در چندین نمایشگاه گروهی در انجمنهای فرهنگی ایران و شوروی، ایران و آمریکا، بیینالهای دوم (۱۳۳۹) و سوم (۱۳۴۱) تهران و گالری صبا شرکت کرد.
در سال ۱۳۴۶ نخستین کارنمای انفرادی خود را در گالری هنر جدید، به مدیریت ژازه تباتبایی، ترتیب داد. آثار واسپور عمدتاً به پهلوانان، شخصیتهای شاهنامه، جاهلها و توده مردم ایران اختصاص دارند؛ مضامینی که او با نگاهی واقعگرایانه و در عین حال شاعرانه به تصویر میکشد.
در نقاشیهای او، زندگی روزمره، آیینهای مردمی و قهرمانان فرهنگ عامه، با بیانی شیوهگرایانه و رویکردی مردمنگارانه در هم میآمیزند و بازتابی از روح ایرانی را به ارمغان میآورند.