نمایش " چگونه می‌توان ایرانی بود؟" یک واگویه است، این چیدمان را باید یکی از سه اپیزود هنرمند درباره‌ی مفهوم هویت ملی و میراث سترگ معرفتی به حساب آورد، ابو شاهی می‌کوشد شهودیات خودش از مفهوم سنت را به شکل دیداری در اختیار بیننده‌اش قرار دهد. خودش توضیح می‌دهد که برای او تجدد و مدرنیسم آنطور که فیلسوفانی نظیر  اوکشات نیز اذعان دارند دو نقطه روبروی هم نیست؛ دنیای معاصر در این تعبیر مسیر منطقی تحولات از دنیای سنتی به روزگار اکنون به حساب می‌آید، در نتیجه دوقطبی سنت و تجدد یا غرب و شرق در ذهنیت شاهی جایی نداشته است. به زعم هنرمند آنچه اثر را دچار تطور می‌کند گستره‌ی معناپذیری و نظرپذیری اشیاءست. این ادراکی‌ست که شاهی در گنبدنار و آینه‌خانه نیز معرفی و طی یک دهه به شکل ارجاعی در اختیار ما قرار داده است.