آثاری که از نگاه بشر با روایت سوبژکتیویستی ارائه می شود، ناگزیر همراه تداعی مفاهیم ناسوتی است. سبب آن تغيير و قلب معنای حقیقی طبیعت و nature در وضعیت کلی هستی بودگی است. و این رویداد در صورت, از ظهور مفاهیم انتزاعی منشا می گیرد که در آثار هنرمندان نقاش و دیگر رشته های تجسمی بازتاب می یابد. زندگی پرتلاطم و پرتنش امروزی انسان در وجوه اگویستی و پس از مسلط شدن مدرنیته بیش از گذشته مفاهیم ناسوتی را آشکار می سازد. مناظر غرق در سکوت و انزوا نقاشان بیننده را به تماشای جهانی خیالی فرا می خواند؛ جهانی که نمی توان جسمیت آن را در واقعیت روزمره یافت. در این دگرگونی های منتزع گاه آثار هنری نقاشان حاضر در این نمایشگاه بیننده را به نگاهی پرسشگرانه از هستی دعوت می کند، و گاه در اثر نقاشی دیگر یاد آوری نگاه ازلی که ممکن است اسطوره ای یا محادثه وار باشد، به چشم می آید.

از این حیث مفاهیم ناسوتی به تعبير شرقی آن در جوار مفاهیم بر آمده از nature در نحوه تلقی مغرب زمینی امتزاج یافته اند.