چرخش آدم‌ها بر جهانی سیال و گاهی تیره برای دیدگان ما دور و در عین حال نزدیک است. سیری درون چهره‌ها و آدم‌ها جریان دارد که از جهانی خیالی و داستانی می‌آید که گذری به درون آدمی را به همراه دارد. آدم‌ها بر روی رولی کاغذی و عظیم با تسلط حسین طادی بر طراحی در هم و بر هم می‌پیچند که شاید با شمایل ترس و اضطراب همراه باشد اما در نهایت جهانی دیگر را پیش روی ما می‌گذارد که چندان ناشناخته نیست و شاید در لایه‌های پسین ذهن و در میان خواب و رویا با آن‌ها مواجهیم. مواجهه‌ی هنرمند با پرتره‌ها و فیگورها با وجود تعدد کاراکترها هر بار تازه است. طراحی ابزاری برای رسیدن هنرمند به این جهان ناخودآگاه بوده و رویکردهای بیشتری را از اندیشه هنرمند بر اثر نمود داده است.
پدیده‌هایی که به صورت بداهه در طراحی‌های طادی حضور دارند از زنان و مردانی تشکیل شده‌اند که هرکدام به نحوی متمایز از یکدیگر بر روی اثر پیش می‌روند.
حسین طادی با نگاه به فیلم «نفس عمیق» از پرویز شهبازی نام این مجموعه را برگزیده و مسیری از غوطه‌ور شدن و معلق ماندن انسان در وضعیتی مشابه به اعماقی از حیات را که به جایی نامعلوم ختم می‌شود، پیش روی ما می‌گذارد. جهانی از بی‌جهانی و مسیری به ناکجا در چهره‌ها و هیبت‌ها ما را با خود همراه می‌کند و به اتصالی در مسیر این سفر می‌رسیم.