احمد وکیلی از جمله هنرمندانی است که سابقه و تجربه ی بسیار در طراحی و چاپگری دارند. او در این زمینه به قالب و فیگوراسیون خاص خود دست پیدا کرده است. وکیلی طراح و نقاشی است که اغلب، پیکرهایی اساطیری در فضاهای نمادین را به تصویر کشیده است. این در حالی است که دغدغه ی طبیعت و نسبت نقاش با آن، همواره در آثار وی به چشم می‌خورد.

احمد وکیلی طی دو سال گذشته با تمرکز بر طبیعت، به نحوی کوشیده با طبیعت گفت و گویی برقرار کند. در همین روند با مطالعه و تمرین آن در نقاشی، به ترکیبی از پیکرهای انسانی و مناظر و عناصر طبیعت رسیده است که توأمان فضای بصری بیانگر و انتزاعی را در برابر دیدگان بیننده قرار می‌دهد. چنان که گاه تشخیص درخت و کوه از انسان در آثار وی دشوار می‌نماید. گویی که طبیعت صرفاً ابژه نیست و آن فیگوراسیون اساطیری همچنان غالب است و طبیعت منعکس شده در نقاشی¬های او از آینه ی چنین ذهنی بازتابانیده می‌شود. بدین ترتیب در این نقاشی‌های وکیلی با بازنمایی طبیعت، آن گونه که هست، مواجه نیستیم؛ چنان که می‌بینیم تمایل به تجرید، بیانگری عاطفی و آنی دریافت هنرمند در این آثار مشهود است. روشنایی و تیرگی‌ها، فرم و رنگ، ترکیب‌بندی و ضربه قلم‌ها، همه تابع عواطف هنرمندی است که دریافت ذهنی خود را نقاشی می‌کند.

زروان روح‌بخشان آذر 1397