زیر و زِبَر
پاسخی‌ست به آواز غمناک بلبلی در سحرگاه، در واپسین دقایق جنگ؛ آن‌گاه که موج یک انفجار، پنجره‌ی اتاقم را درهم شکست. طنین آوازشش وضوح کامل کلام بود؛
در سپیده‌دم دود و غبار یک آتش‌بس موهوم.