حضور چنین طرح کم نظیری در قالیبافی کرمان نیازمند مروری تاریخی است. در سه دهه آخر قرن سیزدهم خورشیدی، پدیده خاصی به نام فرنگی سازی و نفوذ نگاره ها و نقوش غربی در قالیبافی کرمان دیده می شود. اگرچه حضور تدریجی شیوه های غربی بر رخسار هنرهای مهم ایران همچون معماری و هنرهای وابسته نظیر گچبری و کاشیکاری و حتی نقاشی از حدود یک قرن پیش تر قابل مشاهده و بررسی است، اما غلبه شیوه های فرنگی مآب اعم از نقوش و یا پیکره ها و چهره های غیرایرانی بر فرش کرمان، حکایت دیگری است. واپسین دهه های حکومت قاجار مصادف است با حضور و سرمایه گذاری شرکت های اروپایی و امریکایی در فرشبافی ایران به ویژه در کرمان، همدان و اراک. هجوم و سرمایه گذاری شرکت های خارجی در کرمان چنان شدت یافت که می توان مدعی بود بخش مهم و بزرگی از چرخه اقتصادی استان کرمان در بخش قالیبافی تحقق می یافت. حضور این شرکت ها در کرمان که بیش از چهل سال و با هدف صادرات ادامه داشت با غلبه سالیق خریداران خارجی همراه بود. اصطالحاتی نظیر گلفرنگ، برگ فرنگ و گل های چ ُ دنی از یادگارهای همان دوران است که هنوز هم در قالیبافی کرمان و سایر مناطق تداول دارد. در این میان حسن خان شاهرخی، استاد بی بدیل طراحی و نقاشی قالی کرمان به مقابله با این تهاجم پرداخت و مبدع شیوه ای جدید شد که در ادبیات قالی کرمان به نقشه های سبزیکار شهرت یافت و این قالی از نمونه های اولیه آن است. حسن خان انواع گلدرخت، گلبوته و گلشاخه های تودرتو و مزین به انبوهی از گل وبرگ، شکوفه و غنچه های کوچک با غلبه فام های متعدد از رنگ سبز در کنار فام هایی از آبی، صورتی، نخودی، طالیی و رنگ های روشن را بر نقشه های کرمان رواج داد. این شیوه در تمامی طرح های رایج نظیر لچک ترنج، گلدانی، افشان و... حتی تصویری نفوذ یافت و به مثابه جنبش هنری بزرگ، تأثیر عمیقی بر قالی کرمان گذاشت و با استقبال طراحان و حتی خریداران در داخل و خارج از ایران مواجه شد. حسن خان عالوه بر طراحی و نقاشی قالی در قلمدان سازی، صورت گری و پیکره نگاری و همچنین نقاشی الکی نیز استادی بزرگ بود. وی چهره نگاری و پیکره نگاری را که ترسیم آن در طرح های گل ومرغ ایرانی به ویژه قلمدان سازی رایج نقشه های قالی کرمان بود. ترنج این قالی منقوش به صورت پوراندخت -است، به نقشه های سبزیکار وارد کرد که نتیجه آن نیز نسل جدیدی از دختر خسرو پرویز - است و در زمینه سبزیکار، چهار پیکره غیرایرانی دیده می شود. زنانی که به حکم لباس هایشان انگلیسی، فرانسوی، هندی و رومی به نظر می رسند. عمارت هایی که در زمینه نقش شده، شباهت بسیاری به بارگاه شاه نعمت ا هلل ولی دارد، و مردان در این طرح، به حاشیه رفته اند. در نمونه های متأخر در دهه های اول و دوم قرن چهاردهم خورشیدی، صورت ها و پیکرهای ایرانی نیز بر نقشه های سبزیکار و طرح های تصویری کرمان تفوق یافت که نمونه های مختلفی از آنها باقی است. این قالی با توجه به قدمت آن بسیار سالم است و به جز مقداری ساییدگی درمیانه، هیچ گونه آسیبی ندارد.