نزار موسوی‌نیا، نقاش معاصر، متولد سال 1358 در شهر آبادان است. او درجه‌ی کارشناسی نقاشی را از دانشگاه علم و صنعت تهران دریافت نمود و دوره‌ی کارشناسی ارشد این رشته را در دانشگاه آزاد هنر و معماری تهران سپری کرد.

در سال 1385، موسوی نیا، برای نخستین‌بار و به‌صورت انفرادی آثارش را در «گالری دی» تهران به نمایش درآورد. دومین نمایشگاه انفرادی او در همان سال با همکاری «گالری اثر» تهران برگزار شد. نخستین تجربه‌ی بین‌المللی این هنرمند، یک‌سال بعد، در نمایشگاهی گروهی با عنوان «به تصویر کشیدن بانو» در لندن رقم خورد. در سال 1387 نیز آثارش در نمایشگاه گروهی دیگری با عنوان «رازهای نجوا شده، رویاهای زمزمه شده» در همین شهر، حضور داشت. او در سال‌های بعدی فعالیت حرفه‌ای‌اش نیز در کارنماهای داخلی و خارجی متعددی شرکت داشت؛ که عمده‌ نمایشگاه‌های او در داخل کشور با همکاری «گالری ماه» تهران برپا شده است.

برخی، نقاشی‌های موسوی‌نیا را سوررئال قلمداد می‌کنند و این عمدتاً به خاطر اعجاب و غرابت موقعیت‌ها و تصاویری است که او خلق می‌کند. نقش‌مایه‌های انسانی و حیوانی و ترکیب این دو نقش پررنگی در آثار موسوی‌نیا دارند. موجودات عجیب‌الخلقه‌ای که از ترکیب این دو پدید می‌آیند، آثار نقاشانی همچون هرونیموس بوش را به یاد می‌آورند.

یکی دیگر از عناصر کلیدی و پرتکرار نقاشی‌های موسوی‌نیا جداره‌هایی است که شخصیت‌های تابلوها را از هم جدا می‌کند و رابطه‌ی میان این شخصیت‌ها از قلب روزنه‌هایی که بر سطح این جداره وجود دارد، میسر می‌شود. در مجموع، بازی با هم‌نشینی و جانشینی در منطق آشنا و عینی عناصر، تمهید اصلی آثار این هنرمند در دوره‌های مختلف کاری اوست که در راستای خلق فضایی رویاگون و خیال‌انگیز به کار بسته می‌شود.