از اوایل دههٔ ۱۹۸۰، آثار طارقجاه بازتابی از تصاویر و چشماندازهای روستایی ایران بوده است. سبک شاخص این هنرمند اغلب شامل مناظر ایرانی و اسبهای سبکپردازیشدهای است که از نگارگری سنتی ایران الهام گرفتهاند.
آثار معاصر او با بهکارگیری رنگهای درخشان بر زمینهای کاملاً سفید، دگرگونی یافتهاند. پیکرههای طارقجاه اغلب حالتی نیمهشفاف دارند و در هالهای از مه سفید فرو رفتهاند.
این هنرمند دربارهٔ مفهوم رنگ سفید در آثارش میگوید:
«رنگ سفید در نقاشیهای من نماد خداوند است. ما حضور او را در همهجا و در نزدیکی خود احساس میکنیم.»